Het werk van Annemarie Augustijn is vaak een vertaling van wat zij ziet en/of meemaakt. Ze gebruikt meestal acrylverf al dan niet vermengd met zand of houtsnippers. Het is een soms een soort collage. “Deze keer is het gedeeltelijk een zeer persoonlijke expositie; ik heb geprobeerd het proces van mijn ziekte te verbeelden. En er is ook een serie te zien over de obstakels van het ouder worden.”
Het werk van Annemarie Augustijn wordt gekenmerkt door een voortdurende drang tot onderzoek en vernieuwing. Dit geldt zowel voor de gehanteerde techniek als voor de gebruikte beeldtaal. Augustijn’s werk bestaat vaak letterlijk uit lagen. De structuur van de huid is belangrijk. Haar kleurgebruik is zorgvuldig en beperkt. Daarnaast vertelt ze kleine verhaaltjes voor wie ze verstaat. “Ik hoop mezelf tot het eind toe te verrassen. Mijn doel is niet de kijker te behagen, maar hem te raken; eventueel aan het denken te zetten.”
Annemarie Augustijn is op 18, 26 september en op 2 oktober in de galerie aanwezig.

Doina Bungardean werd geboren in Roemenië; sinds 1977 woont en werkt zij in Den Haag. Tot na de revolutie in Roemenië haalde Doina Bungardean haar inspiratie voor haar schilderijen uit haar geboorteland. De totale sociale en culturele ommekeer van Roemenië stond centraal in haar werk. Kleurkeuze was daarbij erg belangrijk. De kleuren zijn niet altijd gewenst door de toeschouwer; ze doen denken aan de dood en wie wil de dood zien?
Vanaf het eind van de revolutie blijft ze zoeken naar nieuwe uitdagingen... Met het expressionisme als uitgangspunt, vervaardigt ze schilderijen, objecten, boeken, tekeningen, installaties en monoprints. De mens, de zee, de lucht, de aarde en het landschap zijn hierbij terugkerende thema’s. Het thema bepaalt uiteindelijk of een afbeelding abstract of figuratief wordt. Bindende factor in alle werkstukken is de gelaagdheid van kleur, materie en lijnvoering.
Doina Bungardean is op 25 september in de galerie aanwezig.

Olga van der Lans maakt keramiek. Het materiaal dat ze gebruikt is zacht, plastisch, ‘snel moe en ... het heeft een herinnering’. Met gekleurd porseleinslip brengt ze op ongebakken scherf kaders aan als decoratie. Op het moment dat Olga van der Lans gaat beginnen, heeft ze nog geen idee hoe het eruit moet gaan zien. Een vlak, een enkele streep en de verdere invulling komt vanzelf.
De ringeloor is een toepasselijke naam voor een stuk gereedschap wat Olga van der Lans graag gebruikt om over de grenzen te gaan van de kaders die ze vooraf heeft bepaald. Uitgedaagd worden is voor haar een inspiratie. Porselein is moeilijk om ‘te draaien’ en dat is wat ze wil. De keramiste richt zich vooral op een detail. Kleine stukjes binnen haar gezichtsveld, ook al heerst er chaos en drukte. Regelmatig maakt ze schetsen op papier, een pot of bijvoorbeeld een vaas, compleet met decoratie. Soms zit er tussen die schetsen en de werkelijke uitvoering in porselein twee tot drie jaar.
Olga van der Lans, die in 1996 begon bij Kerade in Delft, is lid van de Nederlandse Vakgroep Keramisten.
Op 17 september is Olga van der Lans in de galerie aanwezig.